Cenâb-ı Hakk’ın veli kulları, hayatlarının belirli dönemlerinde, hususen seyr u sülûklarında, manen farklı
nebilerin kademinde yürür; onların miras bıraktığı hakikatlerden hissedar olarak irşad vazifelerini yerine
getirirler.
Üstat Bediüzzaman’ın Eski Said’den Yeni Said’e geçiş aşamasında da böyle Yunusî bir tecrübenin izlerini görmek
mümkündür. Yunus Aleyhisselâm’ın karanlıklar içindeki münacatından hareketle ders verilen “sırr-ı ehadi-
yetin nur-u tevhid içinde inkişafı” hakikati, maddi ve manevi sebeplerden bütünüyle sıyrılarak doğrudan
doğruya Zat-ı Zülcelal’e teveccühü ifade eden yüksek bir tevhid dersidir.
Bu çalışma, Üstat Bediüzzaman’ın kendi Yunusî tecrübesinden süzülen bu gayet yüksek tevhid dersini, onun hayatı ve ifadeleri ışığında yeniden okumaya yönelik mütevazı bir teşebbüstür. Tevfik ve muvaffakiyet Cenabı Erhamürrâhimîn’dendir.